X

(ICAO) ایکائو

ایكائو با تدوین استانداردها و مقررات لازم، به اعضای خود كمك كرده است تا علاوه بر داشتن پروازهایی امن و ایمن، حفاظت از محیط زیست را نیز در سرلوحه ی اهداف خود قرار دهند.

در سال 1919 و پیش از آغاز جنگ جهانی دوم، نمایندگان 33 كشور جهان در شهر پاریس گردهم آمدند و برای تدوین قوانین و مقررات ناوبری هوایی، كنوانسیونی را به امضا رساندند كه به كنوانسیون پاریس مشهور شد. با امضای این كنوانسیون، نخستین نهاد بین المللی صنعت هوانوردی با نام كمیسیون بین المللی ناوبری هوایی تشكیل شد. اندكی بعد، در سال 1928 میلادی، با حضور نمایندگان 11 كشور جهان، كنوانسیون دیگری به نام كنوانسیون هاوانا به امضا رسید و تعداد نهاد های بین المللی هواپیمایی كشوری به دو نهاد افزایش یافت.

جنگ جهانی دوم چندین سال به طول انجامید و در این مدت، كلیه ی فعالیت های اقتصادی، كشاورزی، صنعتی، و تجاری، تحت الشعاع جنگ قرار گرفت. صنعت هواپیمایی كشوری نیز از این امر مستثنی نبود؛ اما با وجود مشكلات متعدد و به رغم ناملایمات فراوان، فعالیت این صنعت هرگز متوقف نشد و هواپیمایی كشوری به حیات خود ادامه داد. پس از پایان جنگ، صلح و امنیت به تدریج جهان را فرا می گرفت و این امر رونق مجدد اقتصاد و تجارت را در پی داشت. در روزهای پس از جنگ، تقاضا برای جابه جایی بار افزایش یافته بود و این امر در روزهای پایانی جنگ، قابل پیش بینی بود؛ چرا كه هواپیماها وسائل پرنده ی قدرتمندی بودند كه می توانستند حجم زیادی از بار و مسافر را در مدت زمان بسیار كوتاهی جابه جا نمایند. نظم و یكپارچگی حاكم بر این صنعت نیز عامل دیگری بود كه به توسعه ی هر چه بیشتر آن كمك می كرد.

از دو سال پیش از پایان جنگ جهانی دوم، كاملا عیان بود كه صنعت هواپیمایی كشوری در اقتصاد جهان پس از جنگ، نقشی حساس و كلیدی خواهد داشت. همچنین، در آن روزها به نظر می رسید بسیاری از كشورها مایلند خدمات هواپیمایی كشوری را به صورت تجاری ارائه دهند. به همین دلیل، تعدادی از كشورهای صنعتی بحث هایی جدی را برای امضای توافق نامه های سیاسی و دیپلماتیك آغاز كرده بودند تا راه تجاری سازی این صنعت را در كشور خود هموار سازند. مهمترین این كنفرانس ها، كنفرانس انگلیسی-آمریكایی كبك است كه با حضور رئیس جمهور و نخست وزیر وقت ایالات متحده و بریتانیا در كشور كانادا برگزار شد. این مقامات در نظر داشتند یك نهاد بین المللی هوانوردی زیر نظر سازمان ملل متحد تشكیل شود تا تدوین قوانین هواپیمایی كشوری و نظارت بر اجرای آن را بر عهده گیرد. از طرفی، همگام با رشد صنعت حمل و نقل هوایی در دهه های آغازین سده ی گذشته، نیاز به یكپارچه سازی قوانین و مقررات هوانوردی روز به روز پررنگ تر می شد. به همین دلیل، در 11 سپتامبر سال 1944، از نمایندگان 55 كشور جهان دعوت شد تا برای توسعه ی مطلوب صنعت هواپیمایی كشوری، ایمن تر شدن پروازها، گسترش همكاری های بین المللی، و همچنین یكپارچه سازی استانداردهای هوانوردی در شهر شیكاگو گردهم آیند. این گرد همایی، كه به پیمان شیكاگو معروف شد، دراول نوامبر همان سال برگزار شد و طی آن، موافق نامه ی تشكیل سازمان بین المللی هواپیمایی كشوری، ایكائو، نیز به امضای نمایندگان كشورهای حاضر در اجلاس رسید. به این ترتیب، مهم ترین نهاد بین المللی صنعت هوانوردی بنیان نهاده شد و سازمان بین المللی هواپیمایی كشوری (ایكائو) متولد شد.

از آن زمان، ایكائو با تدوین استانداردها و مقررات لازم، به اعضای خود كمك كرده است تا علاوه بر داشتن پروازهایی امن و ایمن، حفاظت از محیط زیست را نیز در سرلوحه ی اهداف خود قرار دهند. ایكائو هفتم دسامبر، مطابق با 17 آذر، را روز هواپیمایی كشوری نامگذاری كرده است و در این روز ضمن تبریك به اعضای خود، چشم انداز صنعت هواپیمایی كشوری را نیز تبیین می كند.

طراحی سایت