🔹 این روزها، هوای ترمینال سلام بارانی از جنس دلتنگیِ کربلا و کاظمین دارد. باد که می‌وزد، تار و پود بیرق‌های سرخ و سیاه، عطر سیب حرم سیدالشهدا (ع)، ابهت علمدار کربلا (ع) و غربتِ غریب نوازِ موسى بن جعفر و جوادالائمه (ع) را در تار و پود این ترمینال جاری می‌کند.

🔹 موزه پرچم ترمینال سلام، حالا فرودگاهِ دل‌هایی است که پیش از پرواز تن، پر کشیده‌اند. زائران و مسافران، سفر خود را از زیر سایه‌سار متبرک پرچم‌هایی آغاز می‌کنند که سال‌ها هم‌نفس گنبدها و بارگاه‌های ملکوتی بوده‌اند. 

🔹 اینجا، نقطه‌ی پیوند زمین به آسمان است؛ جایی که هر مسافر با نگاه به این پرچم‌های بهشتی، اولین سلام را به نیابت از پرواز، راهی کربلا می‌کند...